Lago Atitlan en Chichicastenango ... een relax en kleurrijk weekend.
Na ons eerste week project hadden we een relaxt weekendje verdient dus besloten we om naar Lago Atitlan te trekken, samen met ons huisgenootje Andrea.
Zaterdagmorgen al vroeg uit de veren en om 7 uur 's morgens zaten we al op de bus richting een van de vele mooie plaatsen in Guatemala: Lake Atitlan. Het landschap er naartoe was al overweldigend en toen we aankwamen bij het meer waren we nog meer onder de indruk: een gigantische spiegel met af en toe een rimpeltje en een bootje tussen gigantische bergen en een drietal vulkanen. Het heet niet voor niets 'the most beautiful lake in the world'. Na onze aankomst in Panajachel besloten we al snel om een bootje te nemen richting San Pedro La Laguna. Eigenlijk is het ganse meer omgeven van dorpjes, kleine eilandjes sieren ook het meer (18 eilandjes), fantastische wandelpaden,... de perfecte plaats dus voor een weekendje weg. De ganse dag hebben we niet veel uitgespookt eigenlijk behalve het genieten van het zicht op het meer, maar dat telt al. We hadden geluk dat ons hostalletje een eigen ponton had in het meer dus ideaal om ons daar te placeren met een boekje en een handdoek en af en toe een duik in het zalige water te nemen. En we hadden geluk ook want normaal schijnt het dat er in de namiddag altijd een sterke wind opsteekt tussen de bergen maar wij hebben enkel maar een staalblauwe hemel en een felle zon mogen bewonderen. Een verbrande neus en rug was het gevolg ervan... 's Avonds dan heel relaxt lekkere vis gaan eten en samen een filmpje meegepikt met nog een jongen van Amerika. Wat is nietsdoen toch heerlijk!
Zondagmorgen opnieuw vroeg uit de veren want we hadden een ritje naar Chichicastenango geboekt, een dorpje vooral gekend voor zijn bekende Maya-markt op donderdag en zondag. Eerst nog een lekker stukje bananenbrood gekocht van een bakkerinnetje (papa, een idee voor jou? is overheerlijk!) en dan de bus in. De markt van Chichi staat vooral bekend om de mooie kleuren van het textiel, de kippen, het fruit en de mensen. Woorden doen de beleving en prachtigheid tekort...check de foto's. En daarna het meest avontuurlijke van het ganse weekend: we wilden niet zoals de andere toeristen een shuttlebus nemen richting Antigua, nee, we verkozen de lokale chickenbussen. De uitbaters van de shuttles bekeken ons maar heel raar met zoiets van 'domme toeristen'. Het eerste half uur wisten we onmiddellijk waarom ze ons zo bekeken: 120 mensen in een bus waar er mss 50 inkunnen. We stonden op elkaars voeten, met een rugzak in ons gezicht en het achterste van een andere persoon in onze rug. Als die buschauffeur dan ook nog eens door de bochten schuurt aan een snelheid die elke redelijkheid overschrijdt begonnen we ons al snel af te vragen waarom we toch zo'n 'geweldig' idee hadden. Nu soit, na een halfuurtje was er wat meer plaats in de bus en werden wij natuurlijk de attractie. Iedereen wou een babbeltje doen en wou ons overstelpen met info over het land. Zalig om zo ons weekendje weg af te sluiten...
Zondag hebben we dan ook nog op de maandelijkse 'Nasi-avond' (Nederlanders zijn zot van Nasi) bij Anna Maria alle andere studenten en vrijwilligers leren kennen. Echt super!!! En voor heel even waren de belgen in de meerderheid want vorige week zijn er nog twee belgen, William en Elise, aangekomen die deze week samen met ons naar het project gaan. Het was een zalige avond en zeker toen er van die Nederlandse en Belgische liedjes gedraaid werden, heel even voelden we ons echt thuis. Het is echt een leuke en zotte bende en we hebben al volop afgesproken voor avondjes uit de komende week. Volgende week verslag hiervan!
Nele en Wouter
Na ons eerste week project hadden we een relaxt weekendje verdient dus besloten we om naar Lago Atitlan te trekken, samen met ons huisgenootje Andrea.
Zaterdagmorgen al vroeg uit de veren en om 7 uur 's morgens zaten we al op de bus richting een van de vele mooie plaatsen in Guatemala: Lake Atitlan. Het landschap er naartoe was al overweldigend en toen we aankwamen bij het meer waren we nog meer onder de indruk: een gigantische spiegel met af en toe een rimpeltje en een bootje tussen gigantische bergen en een drietal vulkanen. Het heet niet voor niets 'the most beautiful lake in the world'. Na onze aankomst in Panajachel besloten we al snel om een bootje te nemen richting San Pedro La Laguna. Eigenlijk is het ganse meer omgeven van dorpjes, kleine eilandjes sieren ook het meer (18 eilandjes), fantastische wandelpaden,... de perfecte plaats dus voor een weekendje weg. De ganse dag hebben we niet veel uitgespookt eigenlijk behalve het genieten van het zicht op het meer, maar dat telt al. We hadden geluk dat ons hostalletje een eigen ponton had in het meer dus ideaal om ons daar te placeren met een boekje en een handdoek en af en toe een duik in het zalige water te nemen. En we hadden geluk ook want normaal schijnt het dat er in de namiddag altijd een sterke wind opsteekt tussen de bergen maar wij hebben enkel maar een staalblauwe hemel en een felle zon mogen bewonderen. Een verbrande neus en rug was het gevolg ervan... 's Avonds dan heel relaxt lekkere vis gaan eten en samen een filmpje meegepikt met nog een jongen van Amerika. Wat is nietsdoen toch heerlijk!
Zondagmorgen opnieuw vroeg uit de veren want we hadden een ritje naar Chichicastenango geboekt, een dorpje vooral gekend voor zijn bekende Maya-markt op donderdag en zondag. Eerst nog een lekker stukje bananenbrood gekocht van een bakkerinnetje (papa, een idee voor jou? is overheerlijk!) en dan de bus in. De markt van Chichi staat vooral bekend om de mooie kleuren van het textiel, de kippen, het fruit en de mensen. Woorden doen de beleving en prachtigheid tekort...check de foto's. En daarna het meest avontuurlijke van het ganse weekend: we wilden niet zoals de andere toeristen een shuttlebus nemen richting Antigua, nee, we verkozen de lokale chickenbussen. De uitbaters van de shuttles bekeken ons maar heel raar met zoiets van 'domme toeristen'. Het eerste half uur wisten we onmiddellijk waarom ze ons zo bekeken: 120 mensen in een bus waar er mss 50 inkunnen. We stonden op elkaars voeten, met een rugzak in ons gezicht en het achterste van een andere persoon in onze rug. Als die buschauffeur dan ook nog eens door de bochten schuurt aan een snelheid die elke redelijkheid overschrijdt begonnen we ons al snel af te vragen waarom we toch zo'n 'geweldig' idee hadden. Nu soit, na een halfuurtje was er wat meer plaats in de bus en werden wij natuurlijk de attractie. Iedereen wou een babbeltje doen en wou ons overstelpen met info over het land. Zalig om zo ons weekendje weg af te sluiten...
Zondag hebben we dan ook nog op de maandelijkse 'Nasi-avond' (Nederlanders zijn zot van Nasi) bij Anna Maria alle andere studenten en vrijwilligers leren kennen. Echt super!!! En voor heel even waren de belgen in de meerderheid want vorige week zijn er nog twee belgen, William en Elise, aangekomen die deze week samen met ons naar het project gaan. Het was een zalige avond en zeker toen er van die Nederlandse en Belgische liedjes gedraaid werden, heel even voelden we ons echt thuis. Het is echt een leuke en zotte bende en we hebben al volop afgesproken voor avondjes uit de komende week. Volgende week verslag hiervan!
Nele en Wouter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten