3 februari 2006

Sao Paolo...

Na de in voorhand vernoemde resem problemen zijn we uiteindelijk dan toch veilig en wel gearriveerd in Brasil. Gekleed als enkele poolreizigers (in BelgiĆ« was het nog aan het vriezen...)maar wetende dat er een hittegolf ons zou overspoelen (de weerberichten op internet waren duidelijk) vreesden we onze ziel uit te zweten. Wat was onze opluchting groot toen we hoorden dat het maar bleef bij een lekkere 25°... terrasjesweer...!!! Goed, Sao Paolo... het heet niet voor niets het New York van Zuid Amerika. Hier rond lopen tussen gebouwen die de wolken strelen, uitgestrekt over een oppervlakte overeenkomend met de helft van West-Vlaanderen voelt je als mens even nietig gelijk een mier in een grasperk... wat zeg ik... een voetbalveld. In het centrum een levendige, chaotische sfeer buiten op de straten, die tot diep in de nacht een vervolg krijgt. En tot tegenstelling wat iedereen denkt; incluus wij die ons ¨handboek¨ blindelings volgen (een boek moet gevuld raken he... en wij maar dragen!!!) , hebben we nooit echt met een ei in ons broek gezeten. Het neemt niet weg dat ge in sommige delen uwen schone hoofd zeker nie moet tonen, maar dit fenomeen komt dan ook overal voor, zelfs in de donkere stegen of afgelegen caffeetjes van Veurne city...! Na twee dagen het gezien te hebben, zullen we na een kleine busrit van 6 uur Rio de Janeiro , de stad van de Samba, aandoen. We smouten alvast onze kieten!

Groeten,
Nele en Wouter

Geen opmerkingen: