El Calafate...Bewegend blauw ijs!
Na de beestjes op Peninsula Valdes zetten we onze weg verder naar ons volgende natuurlijk wonder (Patagonie is er vol van), namelijk de Perito Moreno Gletsjer in het Parque Nacional de los glaciares.
Het Nationaal park Los Glaciares is een van de vele nationale parken die Argentinie rijk is. Het is gelegen in een gebied die bekend staat als de Austral andes en vormt voor een stuk de grens met Chili. De naam van het NP komt natuurlijk van de talrijke gletsjers die er te vinden zijn (30% van het park bestaat uit ijs), en waarvan de Perito Moreno de meest bekende is (niet de grootste!).
Wat de Perito Moreno zo uniek maakt is niet alleen zijn omvang (45 km lang) en zijn hoogte (50-55m boven water = slechts 10 % van de totale hoogte van de ijsmassa) maar ook het feit dat een van de weinige gletsjers is die nog constant in beweging is, en natuurlijk ook z'n fantastisch blauwe kleur. Dit resulteert in een constant oorverdovend gekraak en losbreken van gigantische blokken ijs. Je kan je al inbeelden dat onze mond meermaals openviel van verbazing. Naast dit immense natuurschoon voel je je echt nietig soms, en zeker als je vanop een bootje naar die gigantische ijsmassa's zit te staren...
En ook de uitvalsbasis naar al dit schoons, El Calafate, is heel bijzonder. Een gezellig stadje, omgeven met een aantal meren en gigantische bergen. Dit is eigenlijk het beeld van wat Patagonie is: veel bergen, water, groen- en geeltinten, beestjes (soort lama's, vogels, struisvogels) overal...
Maar wat voor ons deze trip ook uitzonderlijk maakt was het feit dat we het niet alleen deden. Op onze busrit vanaf Peninsula Valdes naar El Calafate (+/- 22 uur) hadden we intussen een internationaal groepje gevormd waarmee we uiteindelijk 2 weken zijn blijven verdertrekken (lange busritten zijn toch voor iets goed). Twee kleine belgjes, een australisch - engels koppel, 2 duitse meisjes, een fantastische zuid-afrikaan en een zotte fransman: het was een gezellige boel. Lekkere zelfgeprepareerde diners in de hostalletjes, supertours met onze gehuurde wagentjes, samen kijken naar de zonsondergang boven het meer naast ons hostalletje, .... het maakt deze reis zoveel specialer.
Tot de volgende!
Nele en Wouter
Na de beestjes op Peninsula Valdes zetten we onze weg verder naar ons volgende natuurlijk wonder (Patagonie is er vol van), namelijk de Perito Moreno Gletsjer in het Parque Nacional de los glaciares.
Het Nationaal park Los Glaciares is een van de vele nationale parken die Argentinie rijk is. Het is gelegen in een gebied die bekend staat als de Austral andes en vormt voor een stuk de grens met Chili. De naam van het NP komt natuurlijk van de talrijke gletsjers die er te vinden zijn (30% van het park bestaat uit ijs), en waarvan de Perito Moreno de meest bekende is (niet de grootste!).
Wat de Perito Moreno zo uniek maakt is niet alleen zijn omvang (45 km lang) en zijn hoogte (50-55m boven water = slechts 10 % van de totale hoogte van de ijsmassa) maar ook het feit dat een van de weinige gletsjers is die nog constant in beweging is, en natuurlijk ook z'n fantastisch blauwe kleur. Dit resulteert in een constant oorverdovend gekraak en losbreken van gigantische blokken ijs. Je kan je al inbeelden dat onze mond meermaals openviel van verbazing. Naast dit immense natuurschoon voel je je echt nietig soms, en zeker als je vanop een bootje naar die gigantische ijsmassa's zit te staren...
En ook de uitvalsbasis naar al dit schoons, El Calafate, is heel bijzonder. Een gezellig stadje, omgeven met een aantal meren en gigantische bergen. Dit is eigenlijk het beeld van wat Patagonie is: veel bergen, water, groen- en geeltinten, beestjes (soort lama's, vogels, struisvogels) overal...
Maar wat voor ons deze trip ook uitzonderlijk maakt was het feit dat we het niet alleen deden. Op onze busrit vanaf Peninsula Valdes naar El Calafate (+/- 22 uur) hadden we intussen een internationaal groepje gevormd waarmee we uiteindelijk 2 weken zijn blijven verdertrekken (lange busritten zijn toch voor iets goed). Twee kleine belgjes, een australisch - engels koppel, 2 duitse meisjes, een fantastische zuid-afrikaan en een zotte fransman: het was een gezellige boel. Lekkere zelfgeprepareerde diners in de hostalletjes, supertours met onze gehuurde wagentjes, samen kijken naar de zonsondergang boven het meer naast ons hostalletje, .... het maakt deze reis zoveel specialer.
Tot de volgende!
Nele en Wouter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten