22 april 2006

La Paz... Een hoofdstad op ijle hoogte!

Door ons fantastisch avontuur in Salar d'Uyuni waren we uiteindelijk in ons vierde land, Bolivië, aanbeland. En gezien Uyuni zelf niet zoveel te bieden heeft besloten we, na afscheid te nemen van onze nieuwe belgische vrienden, om snel door te reizen naar La Paz.

La Paz is de bestuurlijke hoofdstad van Bolivie. Bij de volkstelling van 2001 bestond de stad uit ongeveer 1 miljoen inwoners. Vandaag zijn het er wellicht een half miljoen meer. La Paz ligt in een diep dal, op een hoogte van 3600m waardoor het hiermee de hoogste hoofdstad ter wereld is. Naast La Paz ligt de hoogvlakte Altiplano waar ook de internationale luchthaven van La Paz, El Alto gelegen is. De stad werd in 1548 gesticht door Alonso de Mendoza, op de plaats van de inheemse nederzetting Chuquiago en heette oorspronkelijk Nuestre Senora de La Paz (Onze Lieve Vrouwe van de Vrede).
La Paz werd in 1898 de de facto zetel van de nationale overheid, terwijl Sucre in naam de hoofdstad bleef. Deze verandering was het gevolg van de overgang van de Boliviaanse economie afhankelijk van de grotendeels uitgeputte zilvermijnen van Potosi naar de exploitatie van tin bij Oruro, en op de resulterende veranderingen in de distributie van de economische en politieke invloed van de diverse nationale elites.

Het centrum van de stad is modern, met internationale hotels, restaurants, banken en wolkenkrabbers, druk verkeer en grote winkelcentra. In de lagere delen van de stad liggen de duurdere wijken, ook omdat daar een aangenamere temperatuur heerst. In de regel geldt, dat hoe hoger je komt, des te armer is de bevolking. El Alto daarentegen is een van de armste stadsdelen, waar een hoge werkloosheid is en een hoog analfabetisme. Veel landbouwers, mijnwerkers en boeren zijn in de loop der tijd van het platteland naar de stad getrokken, op zoek naar werk.

La Paz wordt in tweeën gedeeld door de hoofdstraat, die bij de inwoners bekend staat als de El Prado. Ten noorden van deze straat ligt het koloniale centrum met een rechthoekig stratenplan. Ten zuiden van de El Prado wonen vooral Aymará-Indianen in een oud centrum met nauwe straatjes en steegjes, waarin je al snel verdwaalt. Bezienswaardigheden zijn onder meer de Cathedral, de grootste kerk van La Paz, het Museo Nacional de Arta, met oude en nieuwe kunst, het plein Plaza san Francisco, waar alle belangrijke gebouwen gevestigd zijn, en de drukke winkelstraat El Prado. Daarnaast is ook een bezoek aan de verschillende markten aan te raden. Er zijn markten met groente, huishoudelijke artikelen, ijzerwaren en elektronica. Op de markt worden vaak afwijkende gewichtsmaten gehanteerd. Als je aardappels of fruit wilt kopen doe je dat per montón of hoopje en per canasta, hetgeen een mandje vol betekent.

Een heel speciale markt is wel El Mercado de Brujas, de heksenmarkt. Brujas betekent heksen, waarmee de verkopers en apothekers van medicijnen worden bedoeld. Je kunt er medicinale kruiden en mineralen kopen, die een helende werking hebben. Als je ziek bent, kun je te rade gaan bij genezers, de curanderos, die op de markt rondlopen. Bolivianen kopen vaak een talisman om hen te beschermen tegen kwade invloeden. Er worden ook Lamafoetussen (Niet echt een aangenaam beeld) te koop aangeboden, die onder de deurpost moeten worden begraven en zo de inwoners beschermen tegen het onheil. Sorry voor diegenen die hierin geïnteresseerd zouden zijn, zoiets nemen we niet mee in onze rugzak. :-)
Amuletten worden gevuld met geheimzinnige stoffen om boze geesten te verjagen. De bevolking heeft nu eenmaal een sterk geloof in deze oude riten en gebruiken, vaak nog meer dan de moderne geneeskunde.

Voorlopig hebben we eigenlijk nog niet zoveel gezien in La Paz, met uitzondering van de belangrijke gebouwen op Plaza San Francisco en de 4 gekende musea in Calle Jaen, een gezellig straatje dat men momenteel volledig aan het renoveren is. Andere musea waren jammergenoeg allemaal gesloten wegens renovatiewerken overal in de stad. De reden waarom we eigenlijk niet zoveel gezien hebben is omdat we na ons kortstondig bezoek aan Peru, wegens een vervroegde Incatrail (waarover later meer), we in mei terugkeren naar Bolivie en sowieso door de hoofdstad moeten. Vandaar besloten we om gewoon een aantal dagjes rond te kuieren en te relaxen, want na het rushen door Argentinië de laatste weken bleek dat een welgekomen afwisseling. Bovendien bleek het voor Wouter zijn maag ook nodig om het even rustig aan te doen, hij heeft namelijk het 'geluk' gehad een ganse dag in zijn bed (met af en toe een uitstapje naar het kleinste vertrekje) te mogen doorbrengen. Blijkbaar is het eten toch niet altijd even gezond en ook al wassen we onze handen constant, het is geen garantie dat we gespaard blijven van de bekende reizigersziekte. Nu soit, na een dagje rusten en het nuttigen van verscheidene 'Mate's de Coca' (wees gerust, hier wordt het enkel gebruikt voor medicinale doeleinden en het is volledig legaal) was hij gelukkig weer op de been en konden we op ons gemak een eerste blik werpen op wat voor ons een heel gezellige stad is. Later dan ook meer over deze stad.

Met dit tekstje willen we ook graag iedereen geruststellen wat de veiligheid betreft in Bolivie en meerbepaald La Paz. We weten dat het ook in het Belgisch nieuws geweest is van het ongelukkig voorval met een Oostenrijks koppel, maar wees gerust, de politie is nu nog meer aanwezig dan voordien. Bij onze aankomst aan de busterminal vroegen ze ons zelf waar we naartoe moesten om te zien of je wel een veilige buurt had uitgekozen voor je hostal en ook om de taxi's te tracen (aan de hand van hun nummer) of ze niet al te lang wegblijven. Ook in de hostals zelf doen ze alle moeite om je een veilig gevoel te geven (ze bellen spontaan een radiotaxi wat veel veiliger is) en ook geven ze je bij aankomst alle nodige richtlijnen om zo min mogelijk lastig gevallen te worden. Bovendien zijn we met ons tweetjes (we zorgen heel goed voor elkaar), proberen we zo onopvallend mogelijk te doen en bijna constant reizen we nog met andere backpackers wat mensen met ongure gedachten meestal afschrikt. Don't worry dus...

Met vers opgeladen batterijtjes trekken we verder richting Peru...

Hasta la proxima!
Nele en Wouter

Geen opmerkingen: