We komen terecht in de ene culinaire streek na de andere. De kilootjes komen er in sneltempo bij, maar we laten het niet aan ons hart komen want het afscheid van Argentinië komt in ons vizier...!
Mendoza, een middelgrote stad (130.00 mendociños) gesticht in 1561 heeft veel van zijn historische gebouwen verloren door een aardbeving in 1861 en oogt dezer dagen ietwat modern aan. Doch het heeft zeker niets ingeboet omtrent gezelligheid; brede autovrije wandelpaden en restaurantjes, bars, souvenierswinkeltjes en reisagentschappen leunen er zij aan zij! En dan zijn er ook de fantastisch mooie plazas, rijk aan veel groen, die een oase van rust brengen in de soms drukke straten. Daarnaast zorgen de vele studenten in de stad nog voor een aangenaam sfeertje waardoor het moeilijk te laten is om in één van de vele hippe bars binnen te wippen...
Aan de rand van de stad bevindt zich ook een enorm park waar het aangenaam vertoeven is: gezellige wandelpaden krullen door de parkjes, speelpleintjes en de vele sportfaciliteiten die er gevestigd zijn. Werkelijk een plaatsje waar je een dagje heerlijk kunt relaxen. Voorts is Mendoza ook het mekka voor de ervaren (maar ook voor de amateuristen...) bergbeklimmers, die puur op adrinalinestoten de hoogste top van de Andes, de Aconcagua, proberen te overwinnen. En dan vergeten we nog al die andere extreme sporten!
Maar wat deze stad en streek natuurlijk zo gekend maakt zijn de wereldgekende wijnen. Liefst 70% van de Argentijnse wijnen worden hier geproduceerd en kwalitatief scheren ze tegenwoordig hoge toppen. Dus konden we, samen met onze Duitse vriendinnen (reeds ook bijgestaan door een Deense), het niet laten om een tochtje met de fiets te maken in een landschap van wijnranken, afgewisseld door olijfbomen met als bestemmingen: het wijnmuseum, die een uitgebreide kijk geeft op de geschiedenis van de wijn in Mendoza en die tevens een grote wijnproducent is (circa 8 miljoen liter per jaar); een familie-bodega (wijnboerderijen) die maar een kleine hoeveelheid wijn 'bottled' (circa 80.000 liter) maar wel alles manueel doet in vergelijking met het wijnmuseum; een olijfolie-producent en als geschikte afsluiter een likeur-producent. En zoals het hoort, werden we naast een uitgebreide rondleiding en de bijhorende uitleg, natuurlijk verwend met de proeverij van al dit heerlijks (zou je kunnen geloven dat het nog vreet gesmaakt heeft ook...!). Graag hadden we dan ook iedere plaats dat we hebben bezocht een hoeveelheid lichter gemaakt, maar de moeilijkheidsgraad om al dit lekkers mee te sleuren om dan vervolgens met jullie te delen, deed onze plannen in het water vallen! Het feit dat er vele soorten van deze lekkere wijnen verkrijgbaar zijn in ons landje bracht een beetje troost!
Vele Bodega's, gesitueerd overal te ronde, stonden nog te wachten maar tijd was in grote hoeveelheid tekort! Maar dat bederfde in geen geval de pret, al zingend en wiegelwaggelend (lichtelijk overdreven) keerden we tevreden terug...!
's Avonds stond het minder prettig afscheid van de Duitse meisjes, waar we ondertussen al een goeie 2 weken mee hebben opgetrokken, in het verschiet! Iets waar we al enige ervaring in hadden en nog zullen in hebben...! Maar dat is reizen hé!
Salut,
Nele en Wouter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten