Nazca... Buitenaardse wezens????
Na afscheid te nemen van Fabrizio en Vicky, de uitbaters van ons supergezellig hostalletje in Cusco (het voelde echt als een thuis), trekken we naar de busterminal. Er wacht ons namelijk een helse rit van 14 uur door bergen en met een hoogteverschil van ca 2500m naar Nazca. Een stadje, bekend om de mysterieuze Nascalijnen, ergens in de dorre vlakte tussen Cuzco en de Pacific. Intussen reizen we al met vijf want naast het Deense koppel, Christian en Sanne, waar we nu al twee weken mee rondtrekken heeft er zich intussen ook al een Engels meisje, Lisa, bij ons gevoegd. Heel tof om met zo'n groepje rond te trekken en bovendien ook een heel stuk veiliger.
De Nazca-lijnen zijn een wereldwijd bekend fenomeen. In het stadje zelf heerst er een versluimerende sfeer, al zal dat wellicht door de immense warmte van de blakende zon komen. Vlakbij de stad liggen heuvels, bergen en immense vlaktes. Dagelijk vliegen toeristen over de bekende delen van de Nasca-vlakte om er de pistes en zandfiguren met eigen ogen te aanschouwen. De meest bekende figuren die de Nazca-vlakte sieren zijn de spin, de aap, de kolibrie en de walvis. Naast de bekende figuren weet de gemiddelde mens ook dat er ‘landingsbanen’ te vinden zijn. Niemand weet wat het doel is, niemand weet wat het te betekenen heeft.
De landingsbanen of pistes zijn rechthoeken, parallellogrammen en driehoeken van soms honderden vierkante kilometers. Soms overlappen de pistes de andere figuren.Wat minder bekend is, is dat er honderden van die tekeningen en banen zijn. Hoe oud de figuren en l
andingsbanen precies zijn weet niemand. Omdat men de zandfiguren zelf niet kan dateren moet men het doen met paaltjes of potten en kruiken die men gevonden heeft vlakbij de lijnen waaruit ze zijn opgemaakt.
Het staat vast dat diverse generaties bezig zijn geweest om de lijnen te maken tot wat ze zijn. Wat ook heel speciaal is dat de meeste figuren overeen komen met sterrenbeelden. Zo zou de spin het sterrenbeeld Orion zijn en de aap komt overeen met sterrenbeeld Leeuw. In deze theorie zou Wouter dus als sterrenbeeld 'boom' (tweelingen) hebben en ik 'kolibrie' (boogschutter).
Wij wilden dus die bekende figuren ook gaan 'spotten'. Na een kleine speurtocht langs de vele touragentschapjes die het dorp rijk is kozen we toch al heel snel voor het agentschap van ons hostal, Alegriatours. Ons hostal was fantastisch (precies een heus hotel maar met een prijs als van een heel goedkoop hostalletje, een proper zwembad incluis), hun agentschap zou wel van hetzelfde kaliber zijn. De volgende morgen mochten we ons dus prepareren voor een vlucht van een half uurtje boven de dorre vlakte van Nazca. Na een tiental minuutjes rijden naar de kleine luchthaven parkeerde de wagen ons netjes naast een kleine Cesna, goed voor ons vijven en de piloot. Na eerst een videouitleg over de lijnen en een korte uiteenzetting door onze piloot mochten we dan eindelijk plaatsnemen. Wat we de volgende 30 minuten te zien kregen was echt super. Heel speciaal eigenlijk die lijnen waar niemand van weet waar ze van komen en hoe oud ze zijn. Waren het de Nazcaindianen, de voorlopers van de Inca's? De Inca's zelf misschien? Of buitenaardse wezens? Alles is mogelijk en of men ooit zal weten hoe ze daar komen....
Misschien is het soms goed dat men niet alles weet, zo blijft het toch iets mysterieus hebben.
Na deze heel speciale ervaring was er nog een uitstapje gepland. Vlakbij Nazca ligt er namelijk
een nazcabegraafplaats, Chauchilla, waar de mummies nog heel goed bewaard zijn. We hadden ze eerder in een museum daar vlakbij verwacht, maar wat bleek, ze zitten gewoon nog in de graven die volledig blootgelegd werden door grafrovers. Een beetje een luguber gezicht eigenlijk omdat een aantal van die mummies zo goed bewaard gebleven zijn zodat er nog vlees te zien is en vooral ook omdat er rond de opengelegde graven nog duizenden zongebleekte schedels en beenderen her en der in het rond liggen. Zomaar voor het grijpen allemaal, onbegrijpelijk.
De begraafplaats wordt als zodanig in stand gehouden, deels om verdere ontheiliging van het gebied te voorkomen (de meeste mummies zijn blootgelegd door grafrovers) en deels omdat er geen geld is om de mummies en grafgiften op een goede manier op te slaan of tentoon te stellen.
Na deze een beetje lugubere ervaring kregen we nog een uitleg over het maken van keramiek en het verwerken van het goud die in de bergen rond Nazca nog veelvuldig gevonden wordt. Een verkooptruc???
Daarna besluiten we om de rest van de dag wat te luieren aan het zwembad in plaats van verder te rushen naar Ica. Dat wordt iets voor de volgende dag...
Hasta muy pronto!
Nele en Wouter
Na afscheid te nemen van Fabrizio en Vicky, de uitbaters van ons supergezellig hostalletje in Cusco (het voelde echt als een thuis), trekken we naar de busterminal. Er wacht ons namelijk een helse rit van 14 uur door bergen en met een hoogteverschil van ca 2500m naar Nazca. Een stadje, bekend om de mysterieuze Nascalijnen, ergens in de dorre vlakte tussen Cuzco en de Pacific. Intussen reizen we al met vijf want naast het Deense koppel, Christian en Sanne, waar we nu al twee weken mee rondtrekken heeft er zich intussen ook al een Engels meisje, Lisa, bij ons gevoegd. Heel tof om met zo'n groepje rond te trekken en bovendien ook een heel stuk veiliger.
De Nazca-lijnen zijn een wereldwijd bekend fenomeen. In het stadje zelf heerst er een versluimerende sfeer, al zal dat wellicht door de immense warmte van de blakende zon komen. Vlakbij de stad liggen heuvels, bergen en immense vlaktes. Dagelijk vliegen toeristen over de bekende delen van de Nasca-vlakte om er de pistes en zandfiguren met eigen ogen te aanschouwen. De meest bekende figuren die de Nazca-vlakte sieren zijn de spin, de aap, de kolibrie en de walvis. Naast de bekende figuren weet de gemiddelde mens ook dat er ‘landingsbanen’ te vinden zijn. Niemand weet wat het doel is, niemand weet wat het te betekenen heeft.
De landingsbanen of pistes zijn rechthoeken, parallellogrammen en driehoeken van soms honderden vierkante kilometers. Soms overlappen de pistes de andere figuren.Wat minder bekend is, is dat er honderden van die tekeningen en banen zijn. Hoe oud de figuren en l
andingsbanen precies zijn weet niemand. Omdat men de zandfiguren zelf niet kan dateren moet men het doen met paaltjes of potten en kruiken die men gevonden heeft vlakbij de lijnen waaruit ze zijn opgemaakt.Het staat vast dat diverse generaties bezig zijn geweest om de lijnen te maken tot wat ze zijn. Wat ook heel speciaal is dat de meeste figuren overeen komen met sterrenbeelden. Zo zou de spin het sterrenbeeld Orion zijn en de aap komt overeen met sterrenbeeld Leeuw. In deze theorie zou Wouter dus als sterrenbeeld 'boom' (tweelingen) hebben en ik 'kolibrie' (boogschutter).
Wij wilden dus die bekende figuren ook gaan 'spotten'. Na een kleine speurtocht langs de vele touragentschapjes die het dorp rijk is kozen we toch al heel snel voor het agentschap van ons hostal, Alegriatours. Ons hostal was fantastisch (precies een heus hotel maar met een prijs als van een heel goedkoop hostalletje, een proper zwembad incluis), hun agentschap zou wel van hetzelfde kaliber zijn. De volgende morgen mochten we ons dus prepareren voor een vlucht van een half uurtje boven de dorre vlakte van Nazca. Na een tiental minuutjes rijden naar de kleine luchthaven parkeerde de wagen ons netjes naast een kleine Cesna, goed voor ons vijven en de piloot. Na eerst een videouitleg over de lijnen en een korte uiteenzetting door onze piloot mochten we dan eindelijk plaatsnemen. Wat we de volgende 30 minuten te zien kregen was echt super. Heel speciaal eigenlijk die lijnen waar niemand van weet waar ze van komen en hoe oud ze zijn. Waren het de Nazcaindianen, de voorlopers van de Inca's? De Inca's zelf misschien? Of buitenaardse wezens? Alles is mogelijk en of men ooit zal weten hoe ze daar komen....
Misschien is het soms goed dat men niet alles weet, zo blijft het toch iets mysterieus hebben.
Na deze heel speciale ervaring was er nog een uitstapje gepland. Vlakbij Nazca ligt er namelijk
een nazcabegraafplaats, Chauchilla, waar de mummies nog heel goed bewaard zijn. We hadden ze eerder in een museum daar vlakbij verwacht, maar wat bleek, ze zitten gewoon nog in de graven die volledig blootgelegd werden door grafrovers. Een beetje een luguber gezicht eigenlijk omdat een aantal van die mummies zo goed bewaard gebleven zijn zodat er nog vlees te zien is en vooral ook omdat er rond de opengelegde graven nog duizenden zongebleekte schedels en beenderen her en der in het rond liggen. Zomaar voor het grijpen allemaal, onbegrijpelijk.De begraafplaats wordt als zodanig in stand gehouden, deels om verdere ontheiliging van het gebied te voorkomen (de meeste mummies zijn blootgelegd door grafrovers) en deels omdat er geen geld is om de mummies en grafgiften op een goede manier op te slaan of tentoon te stellen.
Na deze een beetje lugubere ervaring kregen we nog een uitleg over het maken van keramiek en het verwerken van het goud die in de bergen rond Nazca nog veelvuldig gevonden wordt. Een verkooptruc???
Daarna besluiten we om de rest van de dag wat te luieren aan het zwembad in plaats van verder te rushen naar Ica. Dat wordt iets voor de volgende dag...
Hasta muy pronto!
Nele en Wouter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten