Tikal... mysterieuze dageraad!

Onze laatste stopplaats in Guatemala, en het zou een afscheid moeten zijn met grote kanonnen. We zouden de oude Mayastad Tikal gaan bezoeken...! Omschreven als de grootste en daarmee ook een van de belangrijkste steden van de Maya beschaving.

We kwamen lekend van het zweet aan in El Remate, een klein en tranquilo dorpje aan de rand van lago Petén Itza, een turquase-kleurig meer, tevens ook de ideale uitvalbasis om naar de ruïnes te gaan. De iets grotere stad Flores lag iets verder en de hotels in het park zelf zijn voor ons veel te duur. (Alice, heel erg bedankt voor de tip. El Remate was gewoon geweldig!)

We hadden afgesproken met Stan en Prisca, het niet-Hollands koppel van het project. Wie eerst was moest het hostel vastleggen voor ons beiden, en zoals altijd zijn Hollanders altijd een stapje voor ten opzicht van 'de Belgjes'. Hebben ze dan ook gauw de enige overblijvende slaapkamer met dubbel bed in beslag kunnen nemen ... dan maar een stapelbeddeke!
Het eerste wat we dan ook deden was een duik nemen in het lekker frisse meer en wat liggen bakken, we moeten toch een mooi kleurtje hebben eer we schaarsgekleed de stranden in Mexico opzoeken. Ook wat uitrusten was hoog nodig, we zouden morgenvroeg de ruïnes gaan bezoeken!

4.30h... De wekker begon van zijn tack te maken. Heel moeizaam rolden we ons bed uit (dit konden we aangezien we onze stapelbed gedemonteerd hadden om lekker naast elkaar te kunnen liggen...;-) ) en vergaarden we onze spullen om alweer een fantastische belevenis tegemoet te gaan: zonsopgang op een van de grootste tempels gelegen in het tropisch regenwoud. We hadden hoge verwachtingen, de 'verkoper' kon het allemaal mooi vertellen maar het weer bepaalt natuurlijk alles. Allen gewapend met een hoofdlamp (of in het schoon Westvloms piellamptje) waagden we ons het oerwoud in, vergezeld natuurlijk met een gids, een toffe. Na tal van insecten te horen en voelen en her en der beestjes op onze weg tegen te komen (waaronder tal van larven, een schorpioen, een tarrantula en spinnen die lijken over een wit achterlicht te beschikken), klommen we tempel IV op om in alle stilte te genieten van het spektakel dat zich straks zou afspelen!

Het was er ongelooflijk duister, een zee van sterren kon onze aandacht onafgestoord trekken, samen waren we de verschillende sterrenbeelden aan het opzoeken, in een mum van tijd gevonden. Stilletjes aan begonnen de eerste kleuren zich af te zetten aan de horizon. Lang duurde het dan niet meer eer de hemel zich met pastelkleuren vulde. Zwakke contouren van de uittorende tempels begonnen zichtbaar te worden terwijl een wolkenlaagje de bomen als een dekentje bedekte. Daarna deed de zon al het werk, samen met de ontwaking van het rijke dierenrijk, aanwezig rond de tempels, liet hij zijn stralen neerwerpen op de uitpuilende torens en gaf hij het wolkendekentje een oranje-roos kleurtje. Nu hoorden we rondom ons het gebrul van de apen, het gekrijs en gefluit van vele vogels en wie weet nog welke dieren. Het was PRACHTIG!!! We hadden wel geluk, de weergoden zijn ons heel gunstig geweest. Onze gids zei ons dat we een prachtige zonsopgang hadden, iets dat niet altijd gegarandeerd was. En dat bleek inderdaad zo te zijn, andere reizigers hadden de dagen ervoor en erna veel minder geluk!

Na het bekomen van deze ongelooflijke ervaring nam onze gids ons mee voor een rondleiding met al de nodige uitleg. De tempels, die een imposante indruk nalaten (sommige waren meer dan 60meter hoog!), zijn allen gebouwd in zijn meest florerende periode, laat 7de eeuw begin 9de eeuw N.C., het was toen de grootste stad in het Mayarijk (tussen 100.000 tot 200.00 inwoners). Het domineerde het gehele maya laagland maar heel regelmatig leefde de staat in oorlog met omliggende volkeren en zelfs met andere maya-staten. Het was niet altijd een eengemaakt Rijk die handel met elkaar voerde...!
Het bestaan van de verborgen stad na de Spaanse verovering was nog helemaal niet verloren, de plaatselijk bevolking had er wel nog wel weet van, maar het was pas in 1848 dat de eerste expedities naar de site ondernomen waren.
Er restte ons dan nog wat tijd om op ons eentje de site te verkennen en de verschillende tempels te beklimmen! Het spotten van vlinders, brulapen en vele soorten vogels, zoals enkele boomspechten, toekans (eindelijk!!!) en 'goudstaarten' gaf het dan ook nog eens een ecologische invalshoek.

We hadden nog een dag voor onze wegen met Stan en Prisca ons scheiden, dus besloten we om het nabijgelegen stadje Flores eens te gaan verkennen. Het is een stadje dat een soort schiereilandje vormt in het meer Petén Itza. Een gezellig stadje om enkele uren in te vertoeven, door zijn straatjes te slenteren en om dan te genieten van een fris drankje met zicht op het meer. Een leuke afsluiter van ons Guatemala hoofdstuk!

Op naar Mexico!
Nele en Wouter