San Juan del Sur... Eindelijk was het zover...
Hoewel we na 6 dagen te vertoeven op het paradijs het voorstel kregen om daar nog een verlengstukje aan te maken en we eveneens een aanbod kregen om verder te zeilen naar Bocas del Toro aan de Panameense - Costa Ricaanse, was het eigenlijk niet echt moeilijk voor ons om daar telkens negatief op te antwoorden. Na lang wachten en de laaste weken af te tellen was het eindelijk zover... we krijgen bezoek!!!! Joehoe!!!!
Na onze vlucht van Porvernir naar Panama City in zo'n minivliegtuigje zijn we ons eigenlijk onmiddellijk naar het busstation gerept. We hadden er namelijk geen idee van of het ons zou lukken om in 2 dagen van Panama naar Nicaragua (de plaats van afspraak)te reizen. En het geluk was met ons: 4 uur later zouden we al een bus kunnen nemen die ons in 12 uur naar San Jose, de hoofdstad van Costa Rica kon brengen. Vlug ons nog wat fatsoeneren want je wil niet weten hoe je ruikt en je haar eruit ziet na 6 dagen je enkel gewassen te hebben met zeewater. Een vlotte rit volgde en een al even vlotte overstap naar een bus die ons naar de Nicaraguaanse grens zou brengen. In minder dan 24 uur hadden we 2 landen doorkruist.
Plaats van afspraak was San Juan del Sur, een zalig relaxdorpje net over de grens aan de Pacifische kust. Een dorpje waar vooral de rijkere Nicaraguanen en de westerse expats hun vakantie doorbrengen en het mekka van dit land voor surfers. De ideale plek dus voor ons om te bekomen van de bruuske overgang tussen het paradijs en de helse busrit. Voor onze vrienden de perfecte plek om uit te blazen van hun vlucht en de eerste bruuske kennismaking (iedereen is hier toch wel heel opdringerig) met Nicaragua. De laatste nacht konden we bijna niet slapen van de zenuwen en ineens, de vrijdag rond de middag was het zover... ineens hoorden we een gegil vanuit een krakkemikkige bus en ja hoor, ze waren er geraakt: Julie, Steven, Korneel en Veerle kwamen bepakt en gezakt rechtstreeks vanuit het belgenlandje gevlogen. Bepakt vooral met toffe presentjes voor ons, waaronder het meest toffe de beste lekkernij ter wereld, de enige echte belgische chocola. Merciekes papa's en mama's voor de cadeautjes!!!!!
Naast wat genoten te hebben van de relaxheid in dat dorpje hebben we eigenlijk vooral bijgekletst, cocktails gedronken, de halve finale van het WK bekeken, lekkere vis gegeten (en jawel, Korneel ook!!), genoten van de zon en de zee en plannen gesmeed voor de komende 3 weken. Het zal genieten worden!!!!!
Op naar Isla Ometepe, de enige plaats ter wereld waar haaien in zoetwater voorkomen. Spannend!!!!
Nele en Wouter
Hoewel we na 6 dagen te vertoeven op het paradijs het voorstel kregen om daar nog een verlengstukje aan te maken en we eveneens een aanbod kregen om verder te zeilen naar Bocas del Toro aan de Panameense - Costa Ricaanse, was het eigenlijk niet echt moeilijk voor ons om daar telkens negatief op te antwoorden. Na lang wachten en de laaste weken af te tellen was het eindelijk zover... we krijgen bezoek!!!! Joehoe!!!!
Na onze vlucht van Porvernir naar Panama City in zo'n minivliegtuigje zijn we ons eigenlijk onmiddellijk naar het busstation gerept. We hadden er namelijk geen idee van of het ons zou lukken om in 2 dagen van Panama naar Nicaragua (de plaats van afspraak)te reizen. En het geluk was met ons: 4 uur later zouden we al een bus kunnen nemen die ons in 12 uur naar San Jose, de hoofdstad van Costa Rica kon brengen. Vlug ons nog wat fatsoeneren want je wil niet weten hoe je ruikt en je haar eruit ziet na 6 dagen je enkel gewassen te hebben met zeewater. Een vlotte rit volgde en een al even vlotte overstap naar een bus die ons naar de Nicaraguaanse grens zou brengen. In minder dan 24 uur hadden we 2 landen doorkruist.
Plaats van afspraak was San Juan del Sur, een zalig relaxdorpje net over de grens aan de Pacifische kust. Een dorpje waar vooral de rijkere Nicaraguanen en de westerse expats hun vakantie doorbrengen en het mekka van dit land voor surfers. De ideale plek dus voor ons om te bekomen van de bruuske overgang tussen het paradijs en de helse busrit. Voor onze vrienden de perfecte plek om uit te blazen van hun vlucht en de eerste bruuske kennismaking (iedereen is hier toch wel heel opdringerig) met Nicaragua. De laatste nacht konden we bijna niet slapen van de zenuwen en ineens, de vrijdag rond de middag was het zover... ineens hoorden we een gegil vanuit een krakkemikkige bus en ja hoor, ze waren er geraakt: Julie, Steven, Korneel en Veerle kwamen bepakt en gezakt rechtstreeks vanuit het belgenlandje gevlogen. Bepakt vooral met toffe presentjes voor ons, waaronder het meest toffe de beste lekkernij ter wereld, de enige echte belgische chocola. Merciekes papa's en mama's voor de cadeautjes!!!!!
Naast wat genoten te hebben van de relaxheid in dat dorpje hebben we eigenlijk vooral bijgekletst, cocktails gedronken, de halve finale van het WK bekeken, lekkere vis gegeten (en jawel, Korneel ook!!), genoten van de zon en de zee en plannen gesmeed voor de komende 3 weken. Het zal genieten worden!!!!!
Op naar Isla Ometepe, de enige plaats ter wereld waar haaien in zoetwater voorkomen. Spannend!!!!
Nele en Wouter
1 opmerking:
Hallo, lieve vriendjes, daar allemaal, hopelijk beleven jullie samen een prachtvakantie. We worden jaloers op de stranden en hangmatten, de cocktails,... Hier beleven we ook een zwoele zomer. Doe ze daar allen de groetjes, ,nog veel leute en ambiance, tot mails en ziens.
Liefs, Piet en Petra, Jolien en Lana.
Een reactie posten