Parque Tayrona... Voorproefje van het Paradijs...
Na zekerheid te hebben van een zeilboot richting Panama konden we gelukkig nog een paar dagen genieten van de prachtige Caribische stranden in de buurt van Santa Marta, namelijk Taganga en Parque Tayrona.
Na een, in onze ogen, oneindig lange busrit in een sauna kwamen we in de vooravond eindelijk in Santa Marta, de oudste nog bestaande stad in Colombia (gesticht in 1525. Veel oorspronkelijke steden werden meermaals vernietigd door aardbevingen). Nu nog snel een busje naar Taganga waar we eindelijk zouden kunnen genieten van wat de mooiste kusten van Zuid-Amerika zijn. Onze Israelishe vriend Umri werd echter bijna onmiddellijk misselijk bij de eerste kenismaking van dit badstadje, hij waande zich onmiddellijk in eigen land (lees: het zit er vol van Izzy's) waardoor hij al heel snel de beslissing maakte om de volgende morgen met de eerste bus terug te vertrekken. Vonden wij niet eens erg want wij hadden het sowieso meer voor het nabijgelegen natuurpark 'Parque Tayrona'. Wat wel superleuk was in Taganga was dat Umri ook een koppel terugzag waarmee hij eerder al gereisd had en dat waren toevallig belgen. Supertof dus om nog eens landgenoten tegen te komen en gewoon wat nederlands te kletsen.
De volgende morgen nog vlug een gezond ontbijtje verorberd om dan heel vroeg de bus te nemen naar een van de mooiste natuurparken in Colombia, Parque Tayrona. We wisten echter niet dat het 's morgens om 8 uur ook al ongelooflijk heet kon zijn in bussen. De zon is hier echt moordend!
Na een klein uurtje opeengepakt te zitten in een minivan kwamen we eindelijk aan de ingang en na de toegang te betalen en bewijs van inenting tegen gele koorts voor te leggen konden we dan beginnen aan onze wandeling door een stukje jungle. Het hele nationale park is in feite een strook regenwoud dat ligt aan witte zandstranden en reusachtige rotsen, met hier en daar een paar kampeerplekken en hutjes waar indianen wonen. Na 2 uur wandelen door dat regenwoud kwamen we op het strand van El Cabo waar een campsite met hangmatten wacht. Dus dat werd gezellig hangmat liggen, kaartje leggen, pootje baden, zwemmen, wandelen door de jungle om rare beestjes te spotten, sterren kijken, etc. Het was er perfect, op de bediening van het restaurant na. Zij hadden er de monopoly, en daar handelden ze ook naar. Je had echt geluk als je je eten kreeg, en een glimlach moest je er maar bij fantaseren. Bovendien was het er aardig aan de prijs, en kreeg je meestal te weinig. Maar ondanks deze 'vriendelijke' mensen is het er absoluut prachtig!
De ideale plek dus om ons voor te bereiden op het paradijs die ons te wachten stond en helemaal uitgerust konden we ons voor de tweede maal begeven naar Cartagena om daar jammergenoeg afscheid te nemen van dit prachtige land! Snifsnif!
Nele en Wouter
Na zekerheid te hebben van een zeilboot richting Panama konden we gelukkig nog een paar dagen genieten van de prachtige Caribische stranden in de buurt van Santa Marta, namelijk Taganga en Parque Tayrona.
Na een, in onze ogen, oneindig lange busrit in een sauna kwamen we in de vooravond eindelijk in Santa Marta, de oudste nog bestaande stad in Colombia (gesticht in 1525. Veel oorspronkelijke steden werden meermaals vernietigd door aardbevingen). Nu nog snel een busje naar Taganga waar we eindelijk zouden kunnen genieten van wat de mooiste kusten van Zuid-Amerika zijn. Onze Israelishe vriend Umri werd echter bijna onmiddellijk misselijk bij de eerste kenismaking van dit badstadje, hij waande zich onmiddellijk in eigen land (lees: het zit er vol van Izzy's) waardoor hij al heel snel de beslissing maakte om de volgende morgen met de eerste bus terug te vertrekken. Vonden wij niet eens erg want wij hadden het sowieso meer voor het nabijgelegen natuurpark 'Parque Tayrona'. Wat wel superleuk was in Taganga was dat Umri ook een koppel terugzag waarmee hij eerder al gereisd had en dat waren toevallig belgen. Supertof dus om nog eens landgenoten tegen te komen en gewoon wat nederlands te kletsen.
De volgende morgen nog vlug een gezond ontbijtje verorberd om dan heel vroeg de bus te nemen naar een van de mooiste natuurparken in Colombia, Parque Tayrona. We wisten echter niet dat het 's morgens om 8 uur ook al ongelooflijk heet kon zijn in bussen. De zon is hier echt moordend!
Na een klein uurtje opeengepakt te zitten in een minivan kwamen we eindelijk aan de ingang en na de toegang te betalen en bewijs van inenting tegen gele koorts voor te leggen konden we dan beginnen aan onze wandeling door een stukje jungle. Het hele nationale park is in feite een strook regenwoud dat ligt aan witte zandstranden en reusachtige rotsen, met hier en daar een paar kampeerplekken en hutjes waar indianen wonen. Na 2 uur wandelen door dat regenwoud kwamen we op het strand van El Cabo waar een campsite met hangmatten wacht. Dus dat werd gezellig hangmat liggen, kaartje leggen, pootje baden, zwemmen, wandelen door de jungle om rare beestjes te spotten, sterren kijken, etc. Het was er perfect, op de bediening van het restaurant na. Zij hadden er de monopoly, en daar handelden ze ook naar. Je had echt geluk als je je eten kreeg, en een glimlach moest je er maar bij fantaseren. Bovendien was het er aardig aan de prijs, en kreeg je meestal te weinig. Maar ondanks deze 'vriendelijke' mensen is het er absoluut prachtig!
De ideale plek dus om ons voor te bereiden op het paradijs die ons te wachten stond en helemaal uitgerust konden we ons voor de tweede maal begeven naar Cartagena om daar jammergenoeg afscheid te nemen van dit prachtige land! Snifsnif!
Nele en Wouter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten